سعدی؛ شاعر جانهای آگاه، صدای مهربانی قرنها
اول اردیبهشتماه، نسیم دلانگیز بهار با عطر کلام سعدی در هم میآمیزد؛ شاعری که واژهها را از سطح روزمرگی به ژرفای حکمت، عشق و انسانیت رساند.
ابومحمد مشرفالدین مصلح بن عبدالله شیرازی، که ما او را به نام سعدی میشناسیم، در قرن هفتم هجری در شهر شعر و شکوفه، شیراز چشم به جهان گشود. دوران کودکیاش با غبار حوادث مغول و تلخیهای زمانه همراه بود. اما همین دردها، او را به جستجوی حقیقت و حکمت کشاند.
سعدی برای تحصیل راهی مدرسه نظامیه بغداد شد، یکی از بزرگترین و معتبرترین مراکز علمی آن زمان. در آنجا، در محضر بزرگترین استادان، به آموختن علوم مختلف پرداخت. آموختههایش نهتنها در ذهنش نشست، بلکه در دلش ریشه دواند و بعدها در آثارش چون چشمهای جوشان به جامعه بخشید.
او جهان را گشت، دردها را دید، انسانها را شناخت، و همه را در آیینهای بهنام بوستان و گلستان برای ما روایت کرد.
بوستان با ده باب از عدل و احسان و عشق سخن میگوید؛
گلستان با حکایاتی شیرین و نثر دلنشین، پندهایی ناب را بیتکلف به جان مینشاند.
سعدی تنها شاعر نبود، او معلمی بود که با زبان دل سخن گفت. او معتقد بود بدون همدلی، انسان بودن معنایی ندارد. این بیت جاودان از او هنوز در جان جهان طنینانداز است:
تو کز محنت دیگران بیغمی
نشاید که نامت نهند آدمی
چو عضوی بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
اما آیا ما امروز هنوز با محنت دیگران غمخواریم؟ آیا در جامعهمان به همدلی مجال بروز دادهایم؟ شاید اگر هنوز مسائل حلنشدهای در زندگیمان داریم—چه فردی، چه خانوادگی، چه سازمانی و چه اجتماعی —علت آن دوری از همدلی، همکاری و مشارکت باشد.
در باشگاه بینالمللی سیمرغ، ما بر این باوریم که همدلی نه با اشک، بلکه با اقدام و توانمندسازی آغاز میشود.
ما در کنار هم، به مردم کمک میکنیم تا توانمند شوند، مسائلشان را حل کنند، در مسیر رشد فردی و اجتماعی قرار بگیرند و در ساختن جامعهای شاد و آباد نقشآفرین باشند.
اکنون از شما دعوت میکنیم تا با یک سرمایهگذاری اندک به مبلغ ۵ میلیون تومان عضو این باشگاه شوید و نهتنها در تحقق یک رؤیای ملی (طرح ملی ایران سرافراز) شریک شوید، بلکه خودتان نیز از مزایای این طرح بهرهمند شوید و در کنار دیگران، زندگی بهتر و پر معناتری را تجربه کنید.
همدلی را از همینجا آغاز کنیم…
هماکنون با ما تماس بگیرید