زنان بیش از نیمی از جامعه ایران را تشکیل میدهند، ولی متأسفانه بهدلایل شخصی یا اجتماعی، جوامع از ایفای نقش سازندهای که زنان میتوانند در توسعه کشورها داشته باشند، محروم ماندهاند. به بیان دیگر، یا آنها خود را باور ندارند و یا اینکه پنداشتها و هنجارهای اجتماعی از نقشآفرینی گسترده زنان جلوگیری نموده است.
بههرحال، در گذار از جامعه سنتی به جامعه مدرن، نقش زنان اگر نگوییم پررنگتر از نقش مردان میباشد، حداقل با آنها برابر است. چرا که در خانوادههای امروزی ما:
- زنان در نقش پرورشی که دارند میتوانند نسل آینده را برای جامعه فردا آماده سازند؛ با آموزشهای مستقیم و غیرمستقیمی که در تربیت سنتی فرزندان دارند یا نقشی که میتوانند در تربیت مالی و انضباط مالی فرزندانشان کوشا باشند.
- همچنین اغلب مواقع بهعنوان مشاور با مرد خانه همفکری میکنند در حالی که در بیشتر موارد از آموزشهای مربوطه و تجربههای مستقیم اجتماعی محروم ماندهاند.
- در خانوادههای امروزی ما، زنان نقش مدیر مالی خانواده را دارند.
- از سوی دیگر، با اشتغال زنان، آن دیدگاه سنتی که مردان درآمد خانوار را تأمین میکنند به چالش افتاده است
- این گفته که “از دامن زن، مرد به معراج میرود” نه تنها بر همگان آشکار شده است که حتی فراتر از آن باید اذعان نمود که بسته به نوع دیدگاه و فرهنگِ زنٍ خانواده و چگونگی نقشآفرینی او، کل خانواده میتواند به اوج موفقیتهای تحصیلی، اقتصادی و… نایل آید یا اینکه با وجود تمام امکانات، آنچنان شکستی را تجربه کند که باعث تعجب همگان گردد (شکستهایی همچون ورشکستگی و طلاق).
تمامی این موارد، لزوم تمرکز برای برنامهریزی فرهنگی – آموزشی و به مشارکت گرفتن توانهای منحصر به فرد این جمعیت آیندهساز را دو چندان میکند.
از این رو، شبکه جهانی توسعه پایدار با تشخیص اهمیت این موارد، اقدام به تشکیل “باشگاه فرهنگی بانوان” در سازمان بینالمللی سیمرغ نموده است.
