عاقبت ای خاک جانبخش وطن! میسازمت
گر هزاران ره شوی ویرانه، من میسازمت
گاه بیلم در کف و گاهی قلم، یعنی که من
با قلم یا بیل، ای خاک کهن! میسازمت
آب اگر سفیانیان عصر بستندم به روی
من به آب اشک چشم خویشتن میسازمت
من قوی بازویم و با آبروی و کارگر
با غبار صورت و خون بدن میسازمت
خصم گر همچون شهیدان پیکرم در گور کرد
من برون از گور گشته با کفن میسازمت