Elementor #8417
همیشه خودِ اتفاق نیست که ما را به هم میریزد دو نفر را تصور کن که دقیقاً یک جمله را از مدیرشان میشنوند:«این کاری که انجام دادی، استاندارد مورد انتظار ما را نداشت.»نفر اول ناراحت میشود، اما میگوید:«باشه، ببینم کجای کارم ایراد داشته.»نفر دوم بهشدت به هم میریزد:«یعنی من بیکفایتم؟ همیشه همینطور با من رفتار میکنند!»یک اتفاق.دو واکنش کاملاً متفاوت.چرا؟چون بین اتفاقی که میافتد و رفتاری که نشان میدهیم، چیزی وجود دارد که معمولاً آن را نمیبینیم:برداشت و افکاری که درباره آن اتفاق در ذهنمان شکل میگیرد. اتفاق، فکر، احساس، واکنش خیلی وقتها تصور میکنیم:اتفاق افتاد → من واکنش نشان دادم.اما در بسیاری از موقعیتها زنجیره چیزی شبیه این است:اتفاق → برداشت من → احساس و افکار → واکنشمثلاً کسی